Organisatieversnellers

Heus, ik ben niet verdedigend ingesteld, maar nu ga ik toch reageren. Deze week kreeg ik namelijk net één keer te veel hetzelfde onzinnige vooroordeel te horen. Welk vooroordeel? “Zelfstandigen zijn kneuzen die geen vaste baan kunnen vinden”. Kaboem! Een ZZP’er is – dus – een pseudoniem/eufemisme voor werkloze. Een netwerkorganisatie daarmee een soort opvanghuis voor zielige figuren die eigenlijk niet aan de bak komen? Grrrrrr…. !@#$

Uiteraard nooit door iemand met kennis van zaken die daadwerkelijk werkt met zelfstandigen, maar altijd iemand in loondienst die lijdt aan cognitieve dissonantie (zie voetnoot) *. De statistieken liegen er niet om. In 2010 telt Nederland één miljoen zelfstandigen. De verwachting is dat dit aantal steeds verder zal toenemen. Nogmaals een verdubbeling in de komende acht jaar naar twee miljoen is heel reëel.

Niet alleen neemt het aantal zelfstandigen snel toe, het soort werk dat zij uitvoeren is ook sterk aan verandering onderhevig. Het aantal echte kenniswerkers onder de zelfstandigen neemt in rap tempo toe. Huurden we voorheen nog tijdelijk mensen in als we even ‘handjes’ tekort kwamen, tegenwoordig gaat het er vooral om tijdelijk kennis in huis te halen voor een project of probleem waar we zelf de know how niet voor hebben. Naar verwachting blijft ook deze beweging verder toenemen.

Wat je tegelijkertijd ziet is dat zelfstandigen zich steeds verder beginnen te organiseren in grotere verbanden, bijvoorbeeld netwerkorganisaties. Daarmee vervaagt ook weer enigszins het onderscheid tussen zelfstandigen en mensen in loondienst, beiden werken immers in grotere overkoepelende organisaties of beheerssystemen. Het ziet er alleen naar uit dat het uitvoerende werk in de overgebleven traditionele organisaties zal plaatsvinden (voor zover niet naar lage lonen landen verplaatst) en het meer complexe werk ten deel valt aan de organisaties van zelfstandigen.

Het kan dus inderdaad best zijn dat er straks ‘kneuzenclubs’ gaan ontstaan, alleen wel even opletten wie er in de gevarenzone zitten.

(voetnoot) * het ervaren van geestelijke onbalans doordat de feitelijke situatie waar men zich in bevindt niet overeenkomt met de gewenste situatie. De psyche compenseert dit ongemakkelijke gevoel door de eigen situatie opeens veel rooskleuriger te interpreteren waarmee de onbalans verdwijnt. In gewone mensentaal; een onderbetaald iemand met een vervelende baas en een rotbaan die geen zelfstandige durft te worden uit pure onzekerheid en die het voor zichzelf allemaal recht praat door vaste banen te verheerlijken en zelfstandigen afschildert als uitkeringstrekkers.